រថក្រោះធុន Type 69-IIG Tank

រថក្រោះ Type 69-IIG គឺជាប្រភេទរថក្រោះប្រយុទ្ធចម្បង (Main Battle Tank - MBT) កម្រិតជំនាន់ទី ២ ដែលត្រូវបានកែច្នៃ និងទំនើបកម្មឡើងវិញយ៉ាងទូលំទូលាយពីគ្រឹះរថក្រោះ Type 69 របស់ប្រទេសចិន (ជាពិសេសត្រូវបានកែប្រែនិងប្រើប្រាស់ច្រើនដោយកងទ័ពបង់ក្លាដែស) ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការសមរភូមិសម័យទំនើប។

លក្ខណៈបច្ចេកទេសសំខាន់ៗរបស់រថក្រោះ Type 69-IIG មានដូចខាងក្រោម៖

១. ប្រព័ន្ធរင် និងការការពារ (Armor & Protection)

ស្រោមពាសដែកប្រតិកម្មផ្ទុះ (ERA - Explosive Reactive Armor): ត្រូវបានបំពាក់បន្ថែមលើស្រោមដែកទូទៅនៅផ្នែកខាងមុខតួ និងប៉មរថក្រោះ ដើម្បីការពារគ្រាប់មីស៊ីលប្រឆាំងរថក្រោះ និងគ្រាប់ប្រភេទ Chemical munitions ផ្សេងៗប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

ប្រព័ន្ធការពារប្រឆាំងគ្រោះថ្នាក់បរមាណូ ជីវសាស្ត្រ និងគីមី (NBC Protection): មានប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិក្នុងការបិទទ្រនាប់ទ្វារ/បង្អួច និងការពារកងទ័ពក្នុងរថក្រោះពេលមានការវាយប្រហារដោយអាវុធគីមី ឬនុយក្លេអ៊ែរ។

ប្រព័ន្ធបាញ់ខែលផ្សែង (Smoke Grenade Launchers): បំពាក់នៅអមសងខាងប៉មរថក្រោះសម្រាប់បាំងបំបាំងកាយពេលមានអាសន្ន។

២.កម្លាំងបាញ់ និងអាវុធ (Armament)

កាណុងបាញ់ចម្បង៖ ប្តូរមកប្រើប្រាស់កាណុងទំហំ 105 មីលីម៉ែត្រ ប្រភេទ rifled gun (ស្រដៀងនឹងកាណុងស្តង់ដារអង់គ្លេស Royal Ordnance L7 / ZPL-83) ដែលមានថាមពលបាញ់ខ្លាំង និងអាចបាញ់គ្រាប់ខុសៗគ្នាបានច្រើនប្រភេទជាងមុន (រួមទាំងគ្រាប់เจาะเกราะ APFSDS)។

អាវុធរង៖

គ្រាប់យន្តហត្ថលេខា coaxial ទំហំ 7.62 មីលីម៉ែត្រ (ចំនួន ២ ដើម)។

គ្រាប់យន្តប្រឆាំងអាកាសទំហំ 12.7 មីលីម៉ែត្រ ដាក់លើប៉មបញ្ជា។

ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការបាញ់ (Fire Control System): ប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រគណនាក្រាហ្វិកផ្លោងគ្រាប់ (Ballistic Computer) ប្រព័ន្ធកំណត់ចម្ងាយដោយពន្លឺឡាស៊ែរ (Laser Rangefinder) និងប្រព័ន្ធទប់លំនឹងកាណុងពីរទិស (Two-plane stabilization) ធ្វើឱ្យការបាញ់ប្រហារមានភាពមុតស្រួច ទោះបីជារថក្រោះកំពុងមានចលនាក៏ដោយ។

៣. ម៉ាស៊ីន និងកម្លាំងម៉ាស៊ីន (Mobility & Engine)

ម៉ាស៊ីន៖ ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនម៉ាស៊ូត (Diesel Engine) ជំនាន់ថ្មី V-12 ត្រជាក់ដោយទឹក ដែលផ្តល់កម្លាំងប្រហែល 580 ដល់ 730 សេះ (អាស្រ័យលើកម្រិតនៃការកែច្នៃបន្ថែម)។

ល្បឿនអតិបរមា៖ ល្បឿនលើផ្លូវថ្នល់អាចរត់បានដល់ ៥០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង (50 km/h)។

ចម្ងាយប្រតិបត្តិការ៖ អាចបើកបរបានចម្ងាយប្រហែល ៤៤០ គីឡូម៉ែត្រ ពេលគ្មានការเติมប្រេងបន្ថែម។

៤. ទំហំ និងទម្ងន់ (Dimensions & Weight)

ទម្ងន់ប្រយុទ្ធ (Combat Weight)៖ ប្រហែល ៣៦.៥ ទៅ ៣៧ តោន

បុគ្គលិកប្រតិបត្តិករ (Crew)៖ ចំនួន ៤ នាក់ (មេបញ្ជាការ, អ្នកកាន់កាណុង, អ្នកបញ្ចូលគ្រាប់ និងអ្នកបើកបរ) 

Prompts: Generating​ photorealistic with scale 900px X 1200 px ពន្យល់ដោយគូសចេះជា Label និងធ្វើរូបភាពបង្ហាញតូចៗ ចេញពី រូបភាព ឬ រូបថត រថក្រោះធុន Type 69-IIGTank  បែបជា Anatomny Analysis or Cutaway បង្ហាពី លក្ខណៈបច្ចេកទេស ខាងក្នុង ខាងក្រៅនៃរថក្រោះនោះ។ រូបភាពនោះ​មានចែកជាផ្នែកៗ៖

A: បន្ទប់អ្នកបើកបរ Hull Capsule & Crew Station
B: បន្ទប់សម្រាប់ដឹកទាហានសរុប Total Passengers
D: បន្ទប់ អាវុធ គ្រាប់ Unmanned Turret & Sensory Array, 
E: បន្ទប់បញ្ជូនសារនិងសង្រ្គាមអេឡេត្រូនិក Electronic Warfare & Communications,
F: ផ្នែកចលនានុបថម Mobility & Support Elements
រូបភាពនោះ Drawing line label for each parts បញ្ចូលពត៍មានតម្លៃរថក្រោះ១គ្រឿង(Unit Price).
ចំណងជើងអក្សរផុសធំៗខាងលើ "លក្ខណបច្ចេកទេស រថក្រោះធុន Type 69-IIG Tank កងទ័ពបឹងក្លាដែស" following The Title of English is " Specifications of Type 69-IIGTank" 

Generating​ photorealistic ទំហំ scale 900px X 1100px ចំណងជើងអក្សរឆ្លាក់ផុស "មូលហេតុចម្បងៗដែលនាំឱ្យមានការផ្ទុះគ្រាប់ ឬឆេះរំសេវ"។ ចូរ បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់៖ មូលហេតុចម្បងៗដែលនាំឱ្យមានការផ្ទុះគ្រាប់ ឬឆេះរំសេវ ដោយអយុត្តិធម៌ (Cook-off / Internal Explosion) ពេលកំពុងបាញ់កាំភ្លើងធំក្នុងរថក្រោះ ភាគច្រើនបណ្តាលមកពីកត្តាបច្ចេកទេស កំដៅ និងប្រព័ន្ធសុវត្ថិភាពខាងក្នុង៖បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់។

Generating​ photorealistic ទំហំ scale 900px X 1100px ចំណងជើងអក្សរឆ្លាក់ផុស "ជំហានៗនៃការបាញ់កាំភ្លើងធំក្នុងរថក្រោះធុន Type 69-IIGTank "។ ចូរ បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់៖ រៀបរាប់លំអិតក្នុងបន្ទប់បាញ់កាំភ្លើងធំ ចាប់ផ្តើមពីមេបញ្ជាការចេញបទបញ្ជា ដាក់គ្រាប់ចូល ..សំបកគ្រាប់ផ្ទាតចេញនៅក្នុងរថក្រោះ? ឬ ចេញក្រៅរថក្រោះ? សីតុណ្ហភាពក្នុងរថក្រោះ។

Generating​ photorealistic ទំហំ scale 900px X 1100px ចំណងជើងអក្សរឆ្លាក់ផុស "ប្រព័ន្ធបន្សាបផ្សែងពុល ក្នុងរថក្រោះធុន Type 69-IIGTank "។ ចូរ បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់។

កាំភ្លើងធំទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) គឺជាប្រភេទអាវុធគាំទ្រកងទ័ពថ្មើរជើងដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយនៅលើពិភពលោក ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់តាំងពីសម័យសង្រ្គាមលោកលើកទី២ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ វាមានលក្ខណៈពិសេសត្រង់ទម្ងន់ស្រាល ងាយស្រួលចល័ត និងមានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ក្នុងការបាញ់បំផ្លាញគោលដៅ។

ខាងក្រោមនេះជាព័ត៌មានលម្អិត និងលក្ខណៈបច្ចេកទេសទូទៅរបស់កាំភ្លើងធំ ១០៥ មម៖
១. លក្ខណៈបច្ចេកទេសទូទៅ (ឧទាហរណ៍៖ ម៉ូដែល M101 ឬ M102)
ទំហំកាណុង (Caliber): ១០៥ មីលីម៉ែត្រ
ចម្ងាយបាញ់ (Range): អាចបាញ់បានចម្ងាយពី ១១,០០០ ម៉ែត្រ ទៅ ១៥,០០០ ម៉ែត្រ (អាស្រ័យលើប្រភេទគ្រាប់ធម្មតា ឬគ្រាប់បង្កើនចម្ងាយ)
ល្បឿនបាញ់ (Rate of Fire): អាចបាញ់បានច្បាស់រហូតដល់ ១០ គ្រាប់ក្នុងមួយនាទី (កម្រិតអតិបរមា) និងប្រហែល ៣ គ្រាប់ក្នុងមួយនាទីសម្រាប់ការបាញ់បន្តបន្ទាប់
ទម្ងន់: ប្រហែស ១.៥ តោន (ងាយស្រួលក្នុងការដឹកជញ្ជូនដោយឡានយោធា ឬយន្តហោះឧទ្ធម្ភាគចក្រ)
ក្រុមការងារបញ្ជា (Crew): ត្រូវការមនុស្សពី ៣ ទៅ ៨ នាក់ ដើម្បីប្រតិបត្តិការ
២. ម៉ូដែលល្បីៗដែលប្រើប្រាស់ទំហំ ១០៥ មម
M101A1 (អាមេរិក): ជាកាំភ្លើងធំធុនស្រាលស្តង់ដារបស់អាមេរិកក្នុងសម័យសង្រ្គាមលោកលើកទី២ និងសង្រ្គាមវៀតណាម។
M102 (អាមេរិក): ម៉ូដែលអភិវឌ្ឍន៍បន្តដែលមានទម្ងន់ស្រាលជាងមុន និងអាចបង្វិលបាញ់បាន ៣៦០ ដឺក្រេ។
LG1 (បារាំង/KNDS): កាំភ្លើងធំ ១០៥ មម ទំនើបសម័យថ្មីដែលមានទម្ងន់ស្រាលបំផុត លឿន និងបាញ់បានឆ្ងាយរហូតដល់ ១៧ គីឡូម៉ែត្រ។ 
៣. ការប្រើប្រាស់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រយោធាកម្ពុជា
នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រយោធារបស់កម្ពុជា កាំភ្លើងធំប្រភេទ ១០៥ មម (ជាពិសេសម៉ូដែលអាមេរិក M101 និង M102) ត្រូវបាននាំចូល និងប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ (លន់ នល់) និងត្រូវបានរក្សាទុក ឬប្រើប្រាស់បន្តក្នុងអំឡុងពេលជម្លោះផ្ទៃក្នុងជាច្រើនទសវត្សរ៍។ ក្រៅពីប្រភេទអូសទាញ ក៏មានការបំពាក់កាណុងទំហំ ១០៥ មម នេះនៅលើរថក្រោះទំនើបៗមួយចំនួនផងដែរ (ដូចជា រថក្រោះ Type 59D)។

Generating​ photorealistic ទំហំ scale 900px X 1100px ចំណងជើងអក្សរឆ្លាក់ផុស "លក្ខណៈទូទៅ កាំភ្លើងធំទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) "។ ចូរ បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់។ 

កាំភ្លើងធំទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) គឺជាប្រភេទអាវុធគាំទ្រកងទ័ពថ្មើរជើងដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយនៅលើពិភពលោក ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់តាំងពីសម័យសង្រ្គាមលោកលើកទី២ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ វាមានលក្ខណៈពិសេសត្រង់ទម្ងន់ស្រាល ងាយស្រួលចល័ត និងមានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ក្នុងការបាញ់បំផ្លាញគោលដៅ។

កាំភ្លើងធំ ១០៥មម និង ការទទួលខុសត្រូវ របស់ ក្រុមការងារបញ្ជានីមួយៗ (Crew): ត្រូវការមនុស្សពី ៣ ទៅ ៨ នាក់ ដើម្បីប្រតិបត្តិការ 

ចំពោះកាំភ្លើងធំវាលស្រែទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) ដូចជាម៉ូដែលល្បីៗ M101 ឬ M102 ការដំណើរការបាញ់ផ្ដល់ការគាំទ្របានទាមទារនូវការសហការគ្នាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ ចំនួនក្រុមការងារបញ្ជា (Crew) ពី ៣ ទៅ ៨ នាក់ គឺអាស្រ័យលើកាលៈទេសៈ (ស្ថានភាពប្រយុទ្ធជាក់ស្ដែង ឬការបាញ់ក្នុងពេលហ្វឹកហ្វឺន) ប៉ុន្តែតាមស្ដង់ដារយោធា ក្រុមការងារពេញលេញមានតួនាទី និងការទទួលខុសត្រូវដូចខាងក្រោម៖

ក្រុមការងារបញ្ជាស្ដង់ដារ (Full Crew - ៨ នាក់)
១. មេបញ្ជាការក្រុម (Section Chief / Gun Commander):
ទទួលខុសត្រូវទាំងស្រុងលើកាំភ្លើងធំមួយដើមនោះ និងសុវត្ថិភាពក្រុមការងារ។
ទទួលបទបញ្ជាបាញ់ (Fire Orders) ពីមជ្ឈមណ្ឌលបញ្ជាការបាញ់ (FDC)។
ពិនិត្យផ្ទៀងផ្ទាត់ទិន្នន័យបាញ់ (កូអរដោនេ មុំបាញ់ និងប្រភេទគ្រាប់) រួចចេញបញ្ជាឲ្យបាញ់។

២. អ្នកតម្រង់ទិសដៅ (Gunner):
ទទួលខុសត្រូវលើការកែតម្រូវមុំកម្រិតផ្តេក (Traverse/Azimuth) ដើម្បីឲ្យកាំភ្លើងធំបែរទៅចំទិសដៅគោលដៅ។
ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ឆ្លុះ (Panoramic Telescope) ដើម្បីតម្រង់។
ជាទូទៅ គឺជាអ្នកកន្ត្រាក់ខ្សែរ៉កដើម្បីបាញ់ (Firing) បន្ទាប់ពីទទួលបានបញ្ជា។

៣. អ្នកជំនួយការតម្រង់ទិសដៅ (Assistant Gunner):
ទទួលខុសត្រូវលើការកែតម្រូវមុំកម្រិតបញ្ឈរ (Elevation) គឺការលើកកាណុងឡើងលើ ឬទម្លាក់ចុះក្រោមតាមទិន្នន័យចម្ងាយចង់បាញ់។
ពិនិត្យមើលសញ្ញាសុវត្ថិភាព និងយន្តការចាក់សោរកាណុង។

៤. អ្នកបញ្ចូលគ្រាប់ (Loader):
មានភារកិច្ចរុញគ្រាប់ចូលទៅក្នុងបន្ទប់កាណុង (Breech) ឲ្យបានណែន និងលឿនបំផុត។
បិទកន្ទុយកាណុង (Breechblock) ឲ្យជិត និងរៀបចំយន្តការត្រៀមបាញ់។
ក្រោយពេលបាញ់រួច ត្រូវចាប់យកសំបកគ្រាប់ដែលធ្លាក់ចេញមកក្រៅ។

៥. អ្នករៀបចំគ្រាប់ និងកម្រិតផ្ទុះ (Ammunition Bearer / Cannoneer 1-4):
សម្រាប់ក្រុមការងារដែលនៅសល់ (Cannoneers) ពួកគេចែកតួនាទីគ្នាយ៉ាងសំខាន់នៅខាងក្រោយ៖
អ្នកកំណត់ហ្វុយស៊ីប (Fuse Setter): បង្វិលកំណត់ហ្វុយស៊ីបនៅក្បាលគ្រាប់ (ដូចជា ឲ្យផ្ទុះពេលប៉ះដី ឬផ្ទុះលើអាកាស) តាមបញ្ជា។

អ្នករៀបចំបន្ទុកកម្រិតផ្ទុះ (Charge Preparer): គ្រាប់ ១០៥ មម អាចដក ឬថែមថង់រំសេវ (Charges) បាន។ ពួកគាត់ត្រូវដកថង់រំសេវចេញ បើសិនជាគោលដៅនៅជិត ដើម្បីកុំឲ្យខាតរំសេវ និងខូចកាណុង។
អ្នករត់ជញ្ជូនគ្រាប់ (Ammunition Runner): រត់ជញ្ជូនគ្រាប់ដែលរៀបចំរួចពីកន្លែងទុកដាក់ យកមកហុចឲ្យអ្នកបញ្ចូលគ្រាប់។

ចុះហេតុអ្វីបានជាអាចដំណើរការត្រឹម ៣ ទៅ ៥ នាក់បាន? (Skeleton Crew)
ក្នុងករណីមានអាសន្ន ឬមានការខាតបង់កម្លាំងក្នុងសមរភូមិ កាំភ្លើងធំ ១០៥ មម នៅតែអាចបាញ់បានដោយប្រើមនុស្សតិចបំផុតត្រឹម ៣ នាក់ ប៉ុន្តែល្បឿននៃការបាញ់ (Rate of Fire) នឹងធ្លាក់ចុះយឺតខ្លាំង ដោយសារម្នាក់ៗត្រូវរ៉ាប់រងការងារច្រើន៖

ម្នាក់ជាមេបញ្ជាការផង និងជាអ្នករៀបចំគ្រាប់ផង
ម្នាក់ជាអ្នកតម្រង់ទិសដៅផង (ទាំងផ្ដេកទាំងបញ្ឈរ)
ម្នាក់ទៀតជាអ្នកបញ្ចូលគ្រាប់ និងជាអ្នកកន្ត្រាក់បាញ់

ការបែងចែកការទទួលខុសត្រូវដ៏ច្បាស់លាស់បែបនេះ ធ្វើឲ្យក្រុមការងារកាំភ្លើងធំ ១០៥ មម ដែលមានការហ្វឹកហ្វឺនខ្ពស់ អាចបាញ់គ្រាប់ចេញបានយ៉ាងលឿនរហូតដល់ ១០ គ្រាប់ក្នុងមួយនាទី ក្នុងស្ថានភាពប្រយុទ្ធដ៏តានតឹង។

Generating​ photorealistic ទំហំ scale 900px X 1100px ចំណងជើងអក្សរឆ្លាក់ផុស "ការទទួលខុសត្រូវរបស់ យុទ្ធជន កាំភ្លើងធំ ធុន ១០៥ មម "។ ចូរ បញ្ចូលរូបភាព នូវពត៍មានលំអិតតាមផ្នែកធំៗ ផ្នែកតូចៗ ដូចបានរៀបរាប់មកស្រាប់។  កាំភ្លើងធំទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) គឺជាប្រភេទអាវុធគាំទ្រកងទ័ពថ្មើរជើងដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយនៅលើពិភពលោក ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់តាំងពីសម័យសង្រ្គាមលោកលើកទី២ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ វាមានលក្ខណៈពិសេសត្រង់ទម្ងន់ស្រាល ងាយស្រួលចល័ត និងមានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ក្នុងការបាញ់បំផ្លាញគោលដៅ កាំភ្លើងធំវាលស្រែទំហំ ១០៥ មីលីម៉ែត្រ (105mm Howitzer) ដូចជាម៉ូដែលល្បីៗ M101 ឬ M102 ការដំណើរការបាញ់ផ្ដល់ការគាំទ្របានទាមទារនូវការសហការគ្នាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។ ចំនួនក្រុមការងារបញ្ជា (Crew) ពី ៣ ទៅ ៨ នាក់ គឺអាស្រ័យលើកាលៈទេសៈ (ស្ថានភាពប្រយុទ្ធជាក់ស្ដែង ឬការបាញ់ក្នុងពេលហ្វឹកហ្វឺន) ប៉ុន្តែតាមស្ដង់ដារយោធា ក្រុមការងារពេញលេញមានតួនាទី និងការទទួលខុសត្រូវដូចខាងក្រោម៖

រូបភាពក្រុមស៊ើបការណ៍ និង កែក្បាលគ្រាប់ នៃកងទ័ពថៃ កំពុងបញ្ជូនពត៍មានទៅ ក្រុមវាយបាញ់

ដ

ដ