បច្ចេកទេសផលិតចង្រ្កាន

ការផលិតចង្រ្កានដីឥដ្ឋនៅកម្ពុជាបើទោះជាមានការរិកចម្រើនខ្លះៗ ធៀបពីសម័យដើមក្តី ក៍នៅតែ​ដើរយឺតជាង ប្រទេសថៃ ឥណ្ឌា ចិន និងប្រទេសអាហ្រិកខ្លះផង ដោយសារនៅប្រើ របៀបបុរាណច្រើនជាង របៀបសម័យ ដូចជា៖

1. ទីតាំងផលិត នៅប្រទេសគេ គេប្រើទីតាំងតូចផល្មម ចំណែកម្ពុជាប្រើទីតាំងធំ កន្លែងហាល សម្ងួត ឡ រោងជាង....ឯនៅស្រុកគេ គេរៀបជា ថ្នើ ថ្នាក់ រក្សាទុកផលិតលិតផល 
2. ការដុត៖ នៅកម្ពជាប្រើ អុស អង្រ្កាម កំទេចក្រណាត់ ឯនៅបរទេសគេអាចប្រើ Microwave ឬ ឡរដែលធំគ្មានផ្សែង ដូចជាចង្រ្កានទំនើបដែរ
3.  ការលាយដី ការជាន់ដី នៅប្រទេសគេ គេប្រើម៉ូឌូ កិន វីត ចំណែកនៅកម្ពូជា នៅប្រើមនុស្សជាន់ដី ! នៅប្រទេសចិន ឥណ្ឌា គេប្រើពុម្ពជាន់ដី ក្លាយជាបន្ទះដីតូចមួយ ដូចជា ដុំម្ស៉ៅនំប័ុង ខណៈនៅកម្ពុជា ប្រើដីសឹង ២០ ទៅ ៣០ គក សម្រាប់ ចង្រ្កាន១។
4.  ក​ន្លែងធ្វ់ការនៅកម្ពុជា រញ៉េរញ៉ៃហួសពិពណ៍នា ខណៈនៅប្រទេសគេ គេរៀបចំជាបន្ទប់ មានតុអង្គុយ ដូចជា អ្នកកាតដេរខោអាវ ឬ ជាងមាស គាត់អង្គុយធ្វើការលើតុ ឬ ឈ កន្លែងស្អាត។ 
5. ចំណែកការវិវត្តិន៍ នៅកម្ពុជាប្រើចង្រ្កានដែលកាត់បន្ថយអុស ធ្យូង តែគ្មានការកាត់បន្ថយផ្សេងដែលជាប្រភពនៃជម្ងឺសួត ជម្ងឺឡើងបាយភ្នែក..នេះជាបញ្ហា។
6.  ឯ នៅភ្នំពេញ ជាទីក្រុង មានការផលិតចង្រ្គាន ជីវឧស្ម័ន biomass stove ដែលមានតម្លៃចាប់ពី ១៥ ម៉ីនរៀល ដល់ ២០ ម៉ឺនរៀល គឺជាតម្លៃមួយខ្ពស់ តែគ្មានផ្សែង រក្សាបរិស្ថាន កាត់បន្ថយអុស ធ្យូង និងអាចដុតបានទាំង សម្រាមនានា លើកលែងតែ ផ្លាស្ទីក។ បើប្រៀបជាមួយ ប្រទេស កេនយ៉ា គេផលិតចង្រ្កាន បែប បរិដ្ឋានដែរ តែផលិតចេញពី ដីឥដ្ឋ--នេះជាអ្វីខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ ចង់ធ្វើការស្រាវជ្រាវ និង ផ្សព្វផ្សាយ