ព្រំដែន កម្ពុជា៖ ថៃ--ថ្ងៃទី ១៧ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦

 ស្តេច មង្គត ឬ ព្រះបាទរាមាទី ៤ គឺជាព្រះមហាក្សត្រទី៤ នៃព្រះរាជាណាចក្រសៀម។ កោះ គុត Koh Kut សំដៅកោះស្តេចសៀម ដែលខ្មែរ និយមហៅថា កោះស្តេច បើសិនជា ជាអ្នកនេសាទរស់នៅលើកោះតូចៗបែបជាគ្រួសារ គេហៅ កោះតាសៅ កោះតាម៉ៅ...។ កោះគុត សំដៅថា កោះស្តេច សៀម ដែលត្រូវបាន សៀមប្រគល់ឲ្យ បារាំង ជាថ្នូរ បារាំងប្រគល់ទឹកដីឡាវ ទឹកដីវៀតណាមទៅឲ្យ សៀមគ្រប់គ្រង ឆ្នាំ ១៩០៤។ ដូច្នេះ សូមបងប្អូន កុំគិតដល់ កោះគុជ !!!

ស៊ន សុភក្រ្ត-Sorn Sopheak

ក្រុម AOT ចុះពិនិត្យស្ថានភាពជនភៀសសឹកនៅភូមិរង់ចាំ ដែលពុំទាន់អាចវិលត្រឡប់ទៅលំនៅឋានវិញ ដោយសារយោធាថៃ ចូលកាន់កាប់ និងកម្ទេចផ្ទះសម្បែងដោយខុសច្បាប់

(ភ្នំពេញ)៖ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការពារជាតិ បានឱ្យដឹងថា នាទី១៦ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ ក្រុមអ្នកសម្របសម្រួល (CLG) កម្ពុជា បានសម្របសម្រួលជូន ឧត្តមសេនីយ៍ត្រី ANTERO S. NARCISE PN (M) អនុប្រធានអធិការកិច្ច នៃកងទ័ពសាធារណរដ្ឋហ្វីលីពីន និងក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍អាស៊ានប្រចាំព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា (ASEAN Observer Team–Cambodia: AOT-KH) ដើម្បីចុះពិនិត្យជាក់ស្តែងអំពីស្ថានភាពតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ និងនៅក្នុងជំរំជនភៀសសឹក ស្ថិតនៅភូមិរង់ចាំ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។

កងពលតូចលេខ៧០

លោកឧត្តមសេនីយ៍ទោ ចេង ផាន់ មេបញ្ជាការរងកងពលតូចលេខ៧០ តំណាងមេបញ្ជាការ​ មេបញ្ជការរង​ នាយទាហាន​ នាយទាហានរង​ និងពលទាហានទាំងអស់ នាព្រឹកថ្ងៃទី១៧​ ខែកញ្ញា​ ឆ្នាំ២០២៦ បានអញ្ជេីញចូលរួមគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធ​សពឧត្តមសេនីយ៍ឯក​ គឹម​ ផាន់ណា​ អតីតនាយករង​ ទីចាត់ការហ្វឹកហ្វឺន​ អគ្គបញ្ជាការដ្ឋាន​ ដែលបានទទួលមរណភាពកាលពីថ្ងៃទី១៥​ខែកញ្ញាឆ្នាំ២០២៦​ ក្នុងជន្មាយុ៧២ ឆ្នាំ ដោយរោគាពាធ។ 

លោកមេបញ្ជាការរងកងពល   សូមសម្តែងនូវសមានទុក្ខដ៏ក្រៀមក្រំ​ និងការសោកស្តាយស្រណោះអាឡោះអាល័យជាទីបំផុត​ ចំពោះមរណភាពរបស់ឧត្តមសេនីយ៍ឯក​ គឹម​ ផាន់ណា​ ដែលជាការបាត់បង់នូវស្វាមី​ ឪពុក​  ឪពុកក្មេក និងជីតាជាទីគោរពស្រលាញ់ប្រកបដោយព្រហ្មវិហារធម៌ ហើយក៏ជាការបាត់បង់នូវធនធានមនុស្សមួយរូបក្នុងកងយោធពលខេមរភូមិន្ទ ដែលបានធ្វើពលិកម្មគ្រប់បែបយ៉ាងប្រកបដោយឆន្ទៈមនសិការដ៏មោះមុត និងបានលះបង់កម្លាំងកាយចិត្ត ប្រាជ្ញាស្មារតី ក្នុងបុព្វហេតុជាតិ មាតុភូមិ។ 

លោកឧត្តមសេនីយ៍ទោ ក៏បានឧទ្ទិសបួងសួងសូមឲ្យដួងវិញ្ញាណក្ខន្ធឧត្តមសេនីយ៍ឯក​ គឹម​ ផាន់ណា ​ ឆាប់បានចាប់កំណើត ក្នុងសុគតិភពគ្រប់ៗជាតិកុំបីឃ្លៀងឃ្លាតឡើយ៕

7News 1h  · កងទ័ពថៃបានឱ្យដឹងថា កម្ពុជាបានយល់ព្រមលុបលេណដ្ឋាន និងដករបងលួសបន្លាចេញពីតំបន់ភ្នំលេខ ៤៥០ (Hill 450) ក្បែរច្រកចុងសាង៉ាម (Chong Sa-ngam) ខេត្តស៊ីសាកេត បន្ទាប់ពីភាគីថៃបានលើកឡើងពីក្តីបារម្ភ។ កងទ័ពថៃបានអំពាវនាវដល់ប្រជាពលរដ្ឋកុំឱ្យមានការភ័យស្លន់ស្លោចំពោះព័ត៌មាននានានៅលើបណ្តាញសង្គម ដោយបញ្ជាក់ថាភាគីទាំងពីរនៅតែបន្តទំនាក់ទំនងគ្នា ហើយបញ្ហានេះត្រូវបានដោះស្រាយតាមរយៈការចរចា។

VAYO FM Radio   9m  · លោកអានុទីនបដិសេធការជាប់ពាក់ព័ន្ធក្រោយអាមេរិកស្នើឱ្យស៊ើបអង្កេតនិងដាក់ទណ្ឌកម្មលើបុគ្គលនិងស្ថាប័នទាក់ទងនឹងScam ............ សមាជិកសភាថៃមកពីគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យលោកKorn Chatikavanij និងសមាជិកសភាម្នាក់ថៃទៀតមកពីគណបក្សប្រជាជនលោកRangsiman Romeបានជំរុញអាជ្ញាធរថៃ នៅថ្ងៃទី១៧ខែកញ្ញាឆ្នាំ២០២៦នេះ ឱ្យពន្លឿនការស៊ើបអង្កេតលើករណីលាងលុយកខ្វក់ដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការឆបោក(Scam) បន្ទាប់ពីសភាអាមេរិកស្នើឱ្យស៊ើបអង្កេតលើបុគ្គលនិងស្ថាប័នចំនួន២៨ ដើម្បីពិចារណាដាក់ទណ្ឌកម្ម ដែលក្នុងនោះរួមមានទាំងលោកVorapak Tanyawong អតីតអនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុផងដែរ។ លោកVorapakធ្លាប់បម្រើការនៅក្នុងរដ្ឋបាលអាណត្តិទីមួយរបស់លោកអានុទីន ឆាន់វីរ៉ាគល់នាយករដ្ឋមន្រ្តីថៃ។ លោកKornបានលើកឡើងអំពីការតែងតាំងលោកVorapakឱ្យកាន់តំណែងជាន់ខ្ពស់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ដោយលោកអានុទីននៅក្នុងរដ្ឋបាលដំបូងរបស់លោក។ លោកបានអះអាងថា ការខ្វះវឌ្ឍនភាពជាក់ស្តែងអាចបង្កឱ្យមានសំណួរអំពីការការពារផ្នែកនយោបាយ ដែលធ្វើឱ្យវាកាន់តែមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ក្នុងការស្វែងរកការពិតឱ្យបានឆាប់រហ័ស។ ចំណែកលោកRangsiman បានអំពាវនាវឱ្យមានការពិនិត្យឡើងវិញនូវឯកសារហិរញ្ញវត្ថុ និងសំណុំរឿងនានាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងលោកVorapak។ ក្រោយរងសម្ពាធពីសមាជិកសភា លោកអានុទីនបាននិយាយថាអ្នកដែលកំពុងប្រឈមមុខនឹងការចោទប្រកាន់ គួរតែតែងតាំងមេធាវីដើម្បីស្រាយបំភ្លឺ និងលាងជម្រះកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ខ្លួន។ ទោះជាគ្មាននរណាចោទប្រកាន់ជាផ្លូវការក៏ដោយ ប៉ុន្តែលោកអានុទីនបានបញ្ជាក់បន្ថែមថា បញ្ហានេះមិនពាក់ព័ន្ធនឹងរដ្ឋាភិបាលរបស់លោកឡើយ។ នេះបើតាមការចុះផ្សាយដោយសារព័ត៌មានថៃ The Nation។ ចំណែកលោកVorapakបានបដិសេធការជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងបណ្តាញឆបោក ការលាងលុយ និងការជួញដូរមនុស្ស ហើយបានបញ្ជាក់ថា លោកត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ក្នុងការសហការយ៉ាងពេញលេញជាមួយដំណើរការត្រួតពិនិត្យ។ លោកVorapakថា លោកបានទាក់ទងទៅកាន់ការិយាល័យគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិបរទេស នៃក្រសួងរតនាគារសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីស្វែងយល់អំពីរបៀបនៃការដាក់ជូននូវការពិត និងភស្តុតាងជាឯកសារ។

Cambonomist Plus

កម្ពុជា និងថៃត្រូវតតាំងគ្នាតាមផ្លូវច្បាប់ក្រោមយន្តការផ្សះផ្សាដោយបង្ខំ នៃអនុសញ្ញាអង្គការសហប្រជាជាតិស្តីពីនីតិសមុទ្រ (UNCLOS) ក្នុងសំណុំរឿងវិវាទដែនសមុទ្រ ដែលមានធនធានមានតម្លៃប៉ាន់ស្មានប្រមាណ៣០០ពាន់លានដុល្លារ យ៉ាងហោចណាស់៦លើកបន្ថែមទៀតចន្លោះពីខែតុលា ឆ្នាំនេះរហូតដល់ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៧ បន្ទាប់ពីភាគីទាំងពីរទើបបញ្ចប់ការតតាំងគ្នាយ៉ាងក្តៅគគុកលើកទី១នៅប្រទេសសិង្ហបុរីកាលពីពេលថ្មីៗ។  កិច្ចប្រជុំជុំបន្ទាប់នឹងត្រូវធ្វើឡើងនៅទីក្រុងឡាអេ ប្រទេសហូឡង់ចន្លោះពីថ្ងៃទី១៤-១៨ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦ ខណៈកម្ពុជាបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចក្នុងការតតាំងជាមួយថៃក្នុងកិច្ចប្រជុំក្របខណ្ឌ UNCLOS នេះ។ នេះបើតាមការគូសបញ្ជាក់របស់ឯកឧត្តមឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី ប្រាក់ សុខុន រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេស និងសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិនៅក្នុងបទសម្ភាសជាមួយទូរទស្សន៍ជាតិកម្ពុជា។

 ( អានអត្ថបទលម្អិតនៅក្នុង Comment ខាងក្រោម 👇 )

NS News

ជំហរថៃលើ UNCLOS និង បញ្ហានៅភ្នំ៤៥០

លោក Sihasak Phuangketkeow បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រទេសថៃផ្តល់អាទិភាពលើការកំណត់ព្រំដែនសមុទ្រឱ្យបានច្បាស់លាស់នៅក្នុងឯកសារដែលបានដាក់ជូនគណៈកម្មការសម្រុះសម្រួល (Conciliation Commission) ក្រោមអនុសញ្ញា UNCLOS ហើយកំពុងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការប្រជុំលើកក្រោយនៅទីក្រុងឡាអេ ប្រទេសហូឡង់។

លោកបានកត់សម្គាល់ថា ភាគីទាំងពីរបានបង្ហាញជំហររៀងៗខ្លួននៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃការសម្រុះសម្រួលនេះ។ ប្រទេសថៃបានបញ្ជាក់ជាថ្មីថា ការកំណត់ព្រំដែនសមុទ្រមានសារៈសំខាន់បំផុត ហើយបានបង្ហាញទំនុកចិត្តថា ខ្លួនបានឆ្លើយតបយ៉ាងច្បាស់លាស់ចំពោះសំណួររបស់គណៈកម្មការ ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ច្បាប់អន្តរជាតិ។ ចំពោះជំហានបន្ទាប់ ក្រុមការងាររបស់ថៃ ដែលរួមមានក្រសួងការបរទេស និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនានា បានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ជាស្រេច ជាពិសេសសម្រាប់ការប្រជុំនាពេលខាងមុខនៅទីក្រុងឡាអេ ប្រទេសហូឡង់ ដែលភាគីកម្ពុជាក៏បានយល់ព្រមចូលរួមផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពាក់ព័ន្ធនឹងហេតុការណ៍ដែលកងទ័ពកម្ពុជាបានជីកលេណដ្ឋាននៅតំបន់ភ្នំ ៤៥០ ជិតច្រកក្រដូន និងច្រកជាំស្រងាំ លោកបានថ្លែងថា ទោះបីជាបញ្ហានៅលើដីគោកនេះមិនទំនងជាបង្កជាឧបសគ្គដោយផ្ទាល់នៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌ UNCLOS ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាអាចប៉ះពាល់ដល់បរិយាកាសនៃការពិភាក្សា និងទំនុកចិត្តទៅវិញទៅមក។

នៅពេលត្រូវបានសួរថាតើហេតុការណ៍នេះគឺជាការប៉ុនប៉ងដោយចេតនារបស់កម្ពុជាក្នុងការបង្កើតស្ថានភាពណាមួយ ខណៈពេលដែលការពិភាក្សា UNCLOS កំពុងដំណើរការឬយ៉ាងណានោះ? លោកបានថ្លែងថា លោកមិនចង់សន្និដ្ឋាន ឬផ្តល់មតិយោបល់លើបញ្ហានោះទេ។ អង្គភាពនៅមូលដ្ឋានត្រូវតែផ្ទៀងផ្ទាត់ការពិត ដើម្បីឈានទៅរកការសន្និដ្ឋានដ៏ច្បាស់លាស់មួយ។\

Fresh News English

Fresh Exclusive / Analysis Cambodia–Thailand Maritime Dispute: Both Are Now in the Same UNCLOS Process — So Why Do Their Paths Toward a Solution Still Differ?

(Phnom Penh): After three days of meetings in Singapore, Cambodia and Thailand have yet to reach an agreement on the delimitation of their maritime boundary, and the Conciliation Commission has not issued any recommendation on how the dispute should be resolved.

But the first meeting, held from September 14 to 16, 2026, moved the dispute-resolution process under the United Nations Convention on the Law of the Sea, or UNCLOS, into a new phase.

The two sides established the procedural framework, presented their respective positions, and began substantive discussions with the Conciliation Commission.

The central question now is: Can the Commission help Cambodia and Thailand narrow the gap between their positions and move toward a solution acceptable to both sides?

From Procedural Rules to Substantive Discussions

Cambodia initiated the compulsory conciliation process on June 2, 2026, under Article 298 and Annex V of UNCLOS, in connection with a dispute with Thailand concerning the interpretation and application of Articles 15, 74 and 83, which relate to maritime delimitation.

The Permanent Court of Arbitration, or PCA, lists Case No. 2026-35 as an Inter-State Conciliation proceeding. The case remains pending, meaning the proceedings are ongoing and have not yet concluded.

The September 14 session focused primarily on procedure.

According to Cambodian Deputy Prime Minister and Foreign Minister Prak Sokhonn, the two parties and the Commission discussed and agreed on the Terms of Appointment and the procedural rules governing the conciliation. The PCA also published the case-specific Rules of Procedure on September 16.

Put simply, the first day was about establishing the “rules of the process” — how the conciliation would operate before the parties moved deeper into the substance of the dispute.

On September 15, however, the process shifted from procedure to substance.

Following the opening statements, the proceedings continued behind closed doors, allowing each party to present its objectives and positions concerning the maritime dispute.

The Commission subsequently met separately with each side. According to Prak Sokhonn, Cambodia's session lasted about three hours, during which the Cambodian team elaborated on the history of the dispute, its legal dimensions, Cambodia's position, and the objectives it hopes to achieve through conciliation. The Commission also raised a number of questions, which were addressed by Cambodian officials and international legal counsel.

The PCA similarly confirmed that both parties made substantive presentations and engaged separately with the Commission in confidential sessions, addressing the background of the dispute and the issues to be considered during the conciliation.

This is significant because the Singapore meeting did not stop at setting procedural rules. The process has already moved into substantive discussions — although this does not mean that the Commission has reached any conclusion or taken a position on either side's legal arguments.

What Do Cambodia and Thailand Want From the Conciliation?

Although Cambodia and Thailand do not hold identical positions on the maritime dispute, their opening statements revealed an important area of common ground: both expressed an intention to use the conciliation process to help find a negotiated way forward.

Prak Sokhonn said Cambodia views conciliation as a means of rebuilding trust rather than escalating tensions. Cambodia's stated objective is to pursue a settlement that benefits both countries while contributing to peace, stability, cooperation and shared prosperity in the region.

He also said a peaceful settlement could help protect sovereignty, strengthen mutual confidence, open opportunities to benefit from energy resources, support development and create jobs for people in both countries.

For Thailand, Deputy Prime Minister and Foreign Minister Sihasak Phuangketkeow said the conciliation could help the two sides identify common ground, narrow their divergent legal positions and negotiate a way forward. Thailand has also expressed its willingness to work with the Commission toward a negotiated and equitable solution.

The common ground, therefore, is that both countries have entered the process and expressed a willingness to use conciliation in search of a negotiated solution.

But that does not mean Cambodia and Thailand have agreed on where the maritime boundary should lie, nor does it mean that either side has accepted the other's legal arguments.

That is likely to become the central task of the next phase: determining whether the Commission can help the two sides identify areas of possible agreement and narrow the gaps that remain between their positions.

Cambodia's Three-Tiered Approach

Prak Sokhonn has outlined three objectives, in sequence, that Cambodia hopes to pursue through the conciliation process.

First, Cambodia seeks an agreement or treaty establishing a single and comprehensive maritime boundary between Cambodia and Thailand, with the assistance of the Commission and on the basis of international law. Prak Sokhonn cited the Timor-Leste–Australia conciliation as a model for such a process.

Second, if agreement on maritime delimitation cannot be achieved, Cambodia would seek the Commission's assistance in facilitating an arrangement for joint resource development and the equitable sharing of benefits.

Third, if neither maritime delimitation nor joint development can be agreed, Cambodia would look to the Commission's report and recommendations as a basis for the two countries to continue negotiations toward a settlement.

In short, Cambodia's publicly stated sequence is:

Maritime delimitation → if that fails, joint resource development → if that also fails, use the Commission's recommendations as a basis for further negotiations.

What Does Thailand Want From the Process?

Thailand has not publicly presented a comparable “three-tiered” approach, but its official statements highlight several key principles.

First, Thailand has sought to keep the scope of the conciliation focused on maritime boundary delimitation under UNCLOS. In its June 19 response to Cambodia's notification of conciliation, Thailand stated that its objective in the process was limited solely to maritime boundary delimitation.

Second, Thailand says it seeks an equitable solution consistent with international law, while fully safeguarding its sovereignty and maritime rights.

Third, Thailand continues to emphasize bilateral discussions as the means through which a final and sustainable settlement should ultimately be reached. It has described the conciliation process and the Commission's eventual report as elements that can support further discussions between the two countries.

The difference visible at this stage is therefore one of approach and emphasis.

Cambodia has publicly outlined a sequential three-tiered path that includes the possibility of joint resource development if maritime delimitation cannot be achieved. Thailand, by contrast, has emphasized maritime boundary delimitation under UNCLOS and bilateral discussions toward a final settlement.

In this sense, Thailand accepts UNCLOS as the framework for the conciliation process, but the Commission's eventual conclusions or recommendations would not themselves constitute a legally binding final settlement. Thailand has stressed that the process should support further discussions between the two countries toward an agreed resolution.

When Will the Next Meeting Take Place?

The PCA has said that the Commission and the two parties will continue their engagement on the issues raised during the first meeting, with further meetings expected in the coming months.

Prak Sokhonn has provided more detail, saying that the second meeting is tentatively planned for October 14–18, 2026, in The Hague, the Netherlands, and is expected to last approximately four and a half days.

He also outlined a tentative schedule for a series of subsequent meetings beginning in November 2026 and continuing into 2027, although the precise dates and venues remain subject to formal confirmation.

The Singapore meeting, therefore, was only the beginning of the process.

The meetings ahead will provide the Commission and both parties with opportunities to examine their respective positions, legal arguments and other relevant issues in greater depth — and, crucially, to determine whether common ground can be identified that could narrow the gaps and open a path toward agreement.

Conclusion: The Road to a Settlement Remains Long and Uncertain

After the first three-day meeting, the Cambodia–Thailand maritime dispute has moved from establishing the mechanism and procedural framework to substantive discussion of the dispute itself.

But the process has not yet reached the stage of Commission recommendations, much less an agreement between the two countries.

What is clear so far is that Cambodia and Thailand have both expressed a desire to pursue a peaceful solution. The paths they emphasize, however, are not yet identical.

Cambodia has publicly outlined three possible stages: first, maritime delimitation; second, if delimitation cannot be achieved, joint resource development; and third, if neither option succeeds, using the Commission's report and recommendations as a basis for continued negotiations.

Thailand, meanwhile, has emphasized maritime boundary delimitation under UNCLOS and bilateral discussions as the route toward an eventual settlement.

The real test from the second meeting onward, therefore, will not simply be whether Cambodia and Thailand can sit at the same table. It will be whether the Conciliation Commission can help the two countries narrow the gaps between their positions and identify enough common ground to move toward an agreement.

If those gaps can be narrowed, the process could open a path toward a negotiated settlement. If agreement remains out of reach, the conciliation can ultimately produce a report containing conclusions or recommendations that the two countries may use as a basis for further negotiations.

The first meeting in Singapore, therefore, did not answer the most difficult question: where should the Cambodia–Thailand maritime boundary ultimately be drawn? What it did was bring that unresolved dispute into a structured conciliation process. From this point forward, the central issue will be whether that process can turn differing positions into sufficient common ground for Cambodia and Thailand to negotiate an agreed settlement.

Neth Pheaktra

កម្ពុជាតវ៉ាចំពោះការរំលោភបំពានជាបន្តបន្ទាប់របស់ថៃលើអធិបតេយ្យ និងបូរណភាពទឹកដីកម្ពុជា

Cambodia Protests against Thailand's Persistent Violations of Cambodian Sovereignty and Territorial Integrity

NS News

ដាក់ខ្លួនឯងដើរចោទគេ! កងទ័ពថៃនិយាយថា កម្ពុជាយល់ព្រមដករបាំងលេណដ្ឋាន និងលួសចេញនៅភ្នំ៤៥០

ឧត្តមសេនីយ៍ឯក វីនថៃ ស៊ូវ៉ារី អ្នកនាំពាក្យកងទ័ពថៃ នៅថ្ងៃទី១៧ នេះ បានលើកឡើងតាមរយ:សារព័ត៌មានថៃ khasod ថា ក្រុមសម្របសម្រួលពីភាគីទាំងពីរបានពិភាក្សាអំពីបញ្ហានេះ ហើយភាគីកម្ពុជាបានយល់ព្រមស្តារតំបន់នោះឡើងវិញ។

លោកបាននិយាយថា ការវិវឌ្ឍនេះ បានបង្ហាញថា បញ្ហានេះអាចត្រូវបានដោះស្រាយតាមរយៈការចរចា។

ជាមួយគ្នានេះ លោក វីនថៃ បានជំរុញឱ្យប្រជាជនដែលរស់នៅតាមតំបន់ព្រំដែនកុំឱ្យភ័យស្លន់ស្លោចំពោះរបាយការណ៍ដែលចរាចរនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។

Bunnath Sam

កងទ័ពថៃបញ្ជាក់ថា ប្រទេសថៃ និងកម្ពុជាបានឈានដល់កិច្ចព្រមព្រៀងមួយដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជីកលេណដ្ឋាននៅភ្នំ ៤៥០។

វាត្រូវបានបញ្ជាក់ថា ទាហានកម្ពុជាបានយល់ព្រមបំពេញលេណដ្ឋាន។

វាបានបដិសេធមិនបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់លាស់ថាតើតំបន់នេះស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីអធិបតេយ្យភាពថៃឬអត់នោះទេ ដោយរង់ចាំការបញ្ជាក់ពីអង្គភាពនៅលើដី។

វាត្រូវបានពន្យល់ថា លេណដ្ឋាននេះគ្រាន់តែជាវិធានការសន្តិសុខដើម្បីការពារមូលដ្ឋានយោធាប៉ុណ្ណោះ។

សាធារណជនត្រូវបានជំរុញឱ្យកុំបារម្ភ។

ឧត្តមសេនីយ៍ឯក វីនថៃ ស៊ូវ៉ារី អ្នកនាំពាក្យកងទ័ពភូមិន្ទថៃ បានថ្លែងអំពីវឌ្ឍនភាពទាក់ទងនឹងទាហានកម្ពុជាជីកលេណដ្ឋាន និងដាក់របងលួសបន្លានៅភ្នំ ៤៥០ ជិតចុងសាង៉ាំ ស្រុកភូស៊ីង ខេត្តស៊ីសាកេត ដែលអាចរំលោភលើទឹកដីអធិបតេយ្យភាពថៃ។ លោកបានបញ្ជាក់ថា ក្រុមសម្របសម្រួលពីភាគីទាំងពីរនៅលើដីបានធ្វើកិច្ចពិភាក្សា ហើយភាគីកម្ពុជាបានយល់ព្រមស្តារតំបន់នោះឡើងវិញ។ នេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការចរចាដ៏ជោគជ័យ និងជាដំណោះស្រាយដោយសន្តិវិធីនៃបញ្ហា។ លោកបានជំរុញឱ្យសាធារណជននៅក្នុងតំបន់ ដែលអាចមានការព្រួយបារម្ភ និងត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចសម្រាប់ការកើនឡើងនៃស្ថានការណ៍ ឱ្យស្តាប់ប្រភពព័ត៌មានផ្លូវការ ព្រោះព័ត៌មាននៅលើបណ្តាញសង្គមបានមកពីប្រភពផ្សេងៗ ហើយអាចបង្កឱ្យមានការព្រួយបារម្ភពីសាធារណជន។

លោកបានបញ្ជាក់ថា ភ្នាក់ងារក្នុងស្រុក ទាំងរដ្ឋបាល និងយោធា តែងតែផ្លាស់ប្តូរព័ត៌មានគ្នាឥតឈប់ឈរ ហើយស្ថានភាពមិនគួរឱ្យព្រួយបារម្ភដូចព័ត៌មាន និងមតិដែលលេចឡើងនៅលើបណ្តាញសង្គមបានបង្ហាញនោះទេ។

នៅពេលសួរអំពីមូលហេតុនៃការជីកលេណដ្ឋានរបស់ទាហានកម្ពុជា ឧត្តមសេនីយ៍ឯក វីនថៃ បាននិយាយថា មិនមានរបាយការណ៍ផ្លូវការពីអង្គភាពនៅលើដីដែលរៀបរាប់លម្អិតអំពីចំណុចជាក់លាក់នោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារព្រំដែនប្រវែង 500 គីឡូម៉ែត្ររវាងប្រទេសថៃ និងកម្ពុជា ដែលមានអង្គភាពតូចៗឈរជើងតាមបណ្តោយវា ឧប្បត្តិហេតុបែបនេះអាចកើតឡើង ជាពិសេសក្នុងអំឡុងពេលអសកម្ម ដូចជាការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយពាក្យសំដី សកម្មភាពដែលបានរៀបចំ ឬអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ។

ភាគីថៃត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេសអំពីការកែលម្អដីធ្លី ការជីកលេណដ្ឋាន និងការដំឡើងឧបសគ្គ។ ខណៈពេលដែលប្រទេសថៃកំពុងតាមដានស្ថានការណ៍យ៉ាងដិតដល់ ពួកគេទទួលស្គាល់ថា ឧប្បត្តិហេតុបែបនេះអាចកើតឡើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេអះអាងថា កិច្ចសហប្រតិបត្តិការត្រូវបានរំពឹងទុកនៅក្នុងគ្រប់ករណីទាំងអស់តាមរយៈការសន្ទនា និងការចរចា។

ទាក់ទងនឹងថាតើកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់កម្ពុជាក្នុងការបំពេញលេណដ្ឋាន និងដកឧបសគ្គចេញ គឺជាការទទួលស្គាល់ការរំលោភបំពានលើអធិបតេយ្យភាពថៃឬអត់នោះ អ្នកនាំពាក្យកងទ័ពបានបញ្ជាក់ថា ព័ត៌មានលម្អិតត្រូវតែទទួលបានពីអង្គភាពនានានៅលើដី។ បច្ចុប្បន្ន អង្គភាពដែលដាក់ពង្រាយនៅក្នុងតំបន់នោះ បានដឹងអំពីការដាក់ពង្រាយកងទ័ព ប៉ុន្តែពួកគេប្រហែលជាបានមើលឃើញឧបសគ្គទាំងនោះគ្រាន់តែជាវិធានការសន្តិសុខប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងទីតាំងជិតគ្នាបែបនេះ ការជំទាស់គឺចាំបាច់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកបានបញ្ជាក់ថា នេះមិនមែនជាមូលហេតុនៃការព្រួយបារម្ភនោះទេ ព្រោះក្រុមសម្របសម្រួលនៃភាគីទាំងពីរអាចដោះស្រាយបញ្ហានេះបាន។