ព្រំដែនកម្ពុជា ថៃ--ថ្ងៃទី ១៣ ខែ ឧសភា ឆ្នាំ ២០២៥

ព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ថ្ងៃទី១៣ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥៖ ស្ថានភាពតាមបណ្តោយព្រំដែនថៃ-កម្ពុជា នៅថ្ងៃទី១៣ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ មានភាពតានតឹង និងស្ងប់ស្ងាត់ ជាមួយនឹងការប្រឈមមុខដាក់គ្នាខាងយោធា មុនពេលផ្ទុះឡើងទៅជាការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអាវុធដ៏ហិង្សា។ ព្រឹត្តិការណ៍ និងបរិបទសំខាន់ៗក្នុងអំឡុងពេលនេះមានដូចខាងក្រោម៖ បរិបទជម្លោះមុនពេលប៉ះទង្គិចគ្នា៖ កត្តាបង្ក៖ ជម្លោះកើតឡើងពីការទាមទារទឹកដីត្រួតស៊ីគ្នា ជាពិសេសនៅជុំវិញប្រាសាទព្រះវិហារ និងចំណុចយុទ្ធសាស្ត្រសំខាន់ៗតាមបណ្តោយព្រំដែន។ ប្រទេសទាំងពីរបានពង្រឹងកងទ័ពរបស់ពួកគេជាបន្តបន្ទាប់ និងបង្កើតមូលដ្ឋានល្បាតប្រឈមមុខដាក់គ្នា។ ស្ថានភាពនៅថ្ងៃទី១៣ ខែឧសភា៖ មិនមានរបាយការណ៍អំពីការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអាវុធនៅថ្ងៃនោះទេ ប៉ុន្តែកងកម្លាំងយោធារបស់ភាគីទាំងពីរត្រូវបានដាក់ពង្រាយយ៉ាងខ្លាំង និងស្ថិតក្នុងការប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។ ការកើនឡើងនៃព្រឹត្តិការណ៍៖ ភាពតានតឹងដែលប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងខែឧសភាបាននាំឱ្យមានវិបត្តិក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍៖ ថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥៖ ការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយហិង្សាលើកដំបូងនៃឆ្នាំនេះបានកើតឡើងនៅ "ចុងបុក" ស្រុកណាំយួន ខេត្តឧប៊ុនរ៉ាចាថានី ដែលបណ្តាលឱ្យទាហានកម្ពុជាម្នាក់ស្លាប់។ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥៖ ប្រទេសថៃបានចាប់ផ្តើមអនុវត្តវិធានការដាក់សម្ពាធសេដ្ឋកិច្ច និងការទូត។ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ ដោយមានការគ្រប់គ្រងកាន់តែខ្លាំងនៅច្រកព្រំដែន និងការរឹតបន្តឹងលើពេលវេលាបើក និងបិទនៅចំណុចត្រួតពិនិត្យព្រំដែន ស្ថានការណ៍បានកើនឡើងទៅជាសង្គ្រាមព្រំដែនបើកចំហ ជាមួយនឹងការប៉ះទង្គិចគ្នាដោយអាវុធធុនធ្ងន់នៅទីតាំងជាច្រើន ដូចជានៅជិតប្រាសាទតាក្វាយ មុនពេលការចរចាបទឈប់បាញ់បណ្តោះអាសន្នត្រូវបានចរចានៅពេលក្រោយ។

 ชายแดนกัมพูชา-ไทย เมื่อวันที่ ១៣ พฤษภาคม 2568

สถานการณ์บริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2568 อยู่ในสภาวะตึงเครียดเงียบและกำลังเผชิญหน้าทางทหาร ก่อนที่จะปะทุเป็นเหตุปะทะด้วยอาวุธอย่างรุนแรงในเวลาต่อมา [1]

ลำดับเหตุการณ์สำคัญและบริบทในช่วงเวลาดังกล่าว มีดังนี้

บริบทความขัดแย้งก่อนการปะทะ

• ชนวนเหตุ: เกิดจากการอ้างสิทธิ์ในพื้นที่ทับซ้อนทางบก โดยเฉพาะบริเวณรอบเขตปราสาทเขาพระวิหารและจุดยุทธศาสตร์สำคัญตามแนวชายแดน ซึ่งทั้งสองประเทศมีการเสริมกำลังทหารและตั้งฐานลาดตระเวนประจันหน้ากันอย่างต่อเนื่อง [1, 2, 3]
• สถานการณ์ในวันที่ 13 พฤษภาคม: ในวันดังกล่าวยังไม่มีรายงานการยิงปะทะด้วยอาวุธ แต่เป็นช่วงเวลาที่กองกำลังทหารของทั้งสองฝ่ายต่างวางกำลังตรึงพื้นที่เข้มงวดและเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด [1, 2]

เหตุการณ์บานปลายหลังจากนั้น

ความตึงเครียดสะสมในเดือนพฤษภาคมส่งผลให้เกิดวิกฤตการณ์ตามมาในเวลาไม่กี่สัปดาห์: [1]

• 28 พฤษภาคม 2568: เกิดการยิงปะทะกันอย่างรุนแรงเป็นจุดแรกของปี ณ พื้นที่ "ช่องบก" อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี ส่งผลให้มีทหารกัมพูชาเสียชีวิต 1 นาย [1, 2]
• มิถุนายน 2568: ฝ่ายไทยเริ่มมาตรการกดดันทางเศรษฐกิจและการทูต โดยยกระดับการควบคุมจุดผ่านแดนและจำกัดเวลาเปิด-ปิดด่านชายแดน [1]
• กรกฎาคม 2568: สถานการณ์ขยายตัวเป็นสงครามชายแดนอย่างเปิดเผย มีการใช้อาวุธหนักปะทะกันในหลายจุด เช่น บริเวณปราสาทตาควาย ก่อนจะมีการเจรจาหยุดยิงชั่วคราวในเวลาต่อมา [1, 2]